روز بیست‌وچهارم؛ حملات پهپادهای ارتش به پایگاه هوایی تل نوف

به گزارش خبرنگار مهر، بیست‌وچهار روز پس از آغاز یکی از پیچیده‌ترین و پرشدت‌ترین تقابل‌های نظامی در غرب آسیا، نشانه‌ها حاکی از ورود جنگ به مرحله‌ای تعیین‌کننده است؛ مرحله‌ای که در آن، نه‌تنها برتری میدانی بلکه «تراز بازدارندگی» به‌عنوان متغیر اصلی تعیین‌کننده رفتار طرفین مطرح شده است.

در تازه‌ترین مواضع رسمی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با استناد به قاعده قرآنی «فمن اعتدی علیکم فاعتدوا علیه بمثل ما اعتدی علیکم»، صراحتاً اعلام کرده که هرگونه تهدید علیه زیرساخت‌های حیاتی ایران، با پاسخی هم‌سطح و متناسب مواجه خواهد شد. این موضع‌گیری در واکنش به ادعاهای مطرح‌شده از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده درباره اهداف احتمالی ایران در منطقه، نشان‌دهنده تلاش تهران برای مدیریت هم‌زمان میدان جنگ و افکار عمومی است.

سپاه در این بیانیه، با رد ادعاهای مربوط به هدف قرار دادن زیرساخت‌های آبی منطقه، تأکید کرده که این ایالات متحده بوده که از آغاز درگیری، با هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی از جمله آب‌شیرین‌کن‌ها و حتی مراکز غیرنظامی، مسیر جنگ را به سمت تشدید تنش سوق داده است. در مقابل، ایران با ترسیم یک خط قرمز روشن هشدار داده است که در صورت حمله به نیروگاه‌های برق، نه‌تنها زیرساخت‌های انرژی رژیم صهیونیستی بلکه مراکز مرتبط با منافع آمریکا در منطقه نیز در دایره پاسخ قرار خواهند گرفت.

در بعد میدانی، تحولات شبانه‌روز گذشته از تشدید کم‌سابقه عملیات‌های ترکیبی حکایت دارد. سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا(ص) از اجرای «موج‌های هفتاد و چهارم و هفتاد و پنجم» عملیات وعده‌صادق۴ خبر داده که در آن، با به‌کارگیری موشک‌های بالستیک پیشرفته همچون عماد، خیبرشکن، قدر و خرمشهر۴ و نیز پهپادهای انهدامی آرش-۲، اهدافی در عمق سرزمین‌های اشغالی و پایگاه‌های آمریکا در منطقه مورد اصابت قرار گرفته‌اند.

حملات به مراکز نظامی در تل‌آویو، پتخ‌تیکوا، حلون و رامات‌گان و همچنین هدف‌گیری پایگاه‌هایی نظیر شاهزاده سلطان در عربستان، نشان می‌دهد که دایره درگیری عملاً از یک تقابل محدود فراتر رفته و به یک رویارویی منطقه‌ای با ابعاد راهبردی تبدیل شده است. هم‌زمان، تأکید بر «اشراف اطلاعاتی کامل» بر تحرکات نیروهای آمریکایی و صهیونیستی، حامل این پیام است که برتری اطلاعاتی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های کلیدی جنگ، در حال تغییر موازنه به نفع ایران است.

از منظر راهبردی، آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کند، نشانه‌های آشکار از «سردرگمی فرماندهی سنتکام» و اختلال در شبکه پدافند چندلایه آمریکایی–صهیونیستی است؛ مسأله‌ای که به‌گفته منابع رسمی ایرانی، نتیجه ضربات مستمر و طراحی‌شده در قالب سناریوهای از پیش تعریف‌شده است. این وضعیت، در کنار افزایش عصبانیت و واکنش‌های شتاب‌زده طرف مقابل، می‌تواند نشانه‌ای از ورود آن‌ها به مرحله‌ای از فرسایش عملیاتی و روانی باشد.

در مجموع، روز بیست‌وچهارم جنگ را باید نقطه‌ای دانست که در آن، خطوط قرمز طرفین شفاف‌تر، دامنه درگیری گسترده‌تر و معادلات قدرت پیچیده‌تر از گذشته شده است؛ وضعیتی که بیش از هر چیز، احتمال لغزش به سمت یک جنگ فراگیر منطقه‌ای را افزایش می‌دهد، اما هم‌زمان نشان می‌دهد که بازیگران اصلی، همچنان در حال تنظیم سطح تنش بر مبنای منطق بازدارندگی متقابل هستند.